Kemaliye  (YEŞİL EĞİN)  

Elazığ ve Malatya illerine bağlı ilçe  iken, 1938 yılında  Erzincan iline bağlanmıştır. İlçenin Eğin olan adı,    Mustafa Kemal’in anısına Kemaliye'ye çevrilmiştir.

Kemaliye Fırat'ın Karasu kolu üstünde, sağ kıyıda kurulmuştur.    Doğudan Munzur Silsilesi,      batıdan   ise  Sarıçiçek  dağları ile

çevrili olup,   deniz  seviyesinden     825-900 m.     yüksekliktedir.    Keban Barajı  yapıldıktan   sonra yükselen  su seviyesi Kemaliye

önünde bir göl oluşturmuştur.

Kemaliye'nin en önemli sorunlarından   biri ulaşımdır. Çevresindeki  en yakın il'e yaklaşık üç saat mesafede olan

ilçenin dağlık oluşu,   ulaşımı zorlaştırmaktadır.   Kemaliye,     Erzincan'a 163 Km. Malatya'ya 175 Km. ve Elazığ'a

145 Km.    uzaklıktadır.    Elazığ ve Malatya'dan gelen Karayolları     birleşerek Arapgir'e ve daha sonra Kemaliye

 İlçe merkezine   ulaşır.   Bu yol, Bağıştaş    demiryolu    istasyonuna   ve oradanda    İliç-Kemah     istikametinde

devam     ederek,    Kemaliye'yi Erzincan'a    bağlar.   İlçe toprakları    içinden    doğup Karasu'ya karışan önemli

 su     kaynakları;   merkez ilçenin     bağrından     kaynayan Kadıgölü,   Sarıkonak Köyü   Suyu, Umutlu (Barasor)

deresinin sularını    toplayan   Ziyaret   Suyu ve    Kekikpınar köyünden   kaynayan Müran   çayıdır.   Ayrıca  ilçe

merkezine    yakın   ve çevredek    komşu köylerin   bahçelerini besleyen Kırkgöz Kaynağı Kemaliye'yi ve Karasu

vadisini    yüksekten   seyreden    fevkalade    bir güzelliğe   sahiptir.   Kemaliye'nin dağlık yapısı dağ sporlarının

yapılması ve   geliştirilmesi   bakımından   oldukça   elverişli   bir ortamdır.  Ayrıca bu arazi yapısı bir çok yabani

hayvanın   yörede    yaşamasına   ve    barınmasına     neden   olmuştur. Yüksek kayalıklar arasında yaşayan dağ

keçileri    zaman   zaman ilçe    yakınlarına     kadar   sokulmakta    ve   seyredilebilmektedir. Halıcılığı ile ünlü

olan ilçemizde, her yıl halı festivali düzenlenmektedir. İlçede Kemateks  çuval fabrikası vardır.

Kemaliye, Göç ve Gurbet

Kemaliye   ilçesi     ülkemiz genelinde     nüfus erozyonuna en çok uğrayan yerleşim birimlerinin

başında   gelmektedir.    Bunun en    önemli nedeni    coğrafi yapının müsait olmaması, tarım ve

hayvancılığın ise kısıtlı olmasının yanında iş sahasının bulunmaması sayılabilir. Merkez nüfusun

20.000'lere ulaştığı 1800'lü yıllarda el sanatları ve diğer ticari uğraşıların zirveye ulaşması nüfusun

yoğun olmasını sağlamıştır. Yaz mevsiminde şehir merkezi ve bilhassa köyler tamamen dolmakta

ancak Eylül-Ekim aylarında ise gelenlerin tamamı İstanbul, Ankara gibi şehirlere geri

dönmektedirler. İlçe genelini baz alarak nüfusa baktığımızda 1990 yılında 9025, 1997 yılında 7519

ve 2000 yılı genel nüfus sayımında ise 7718 nüfus bulunduğu kayıtlarda yer almaktadır

İsim babasi Gazi:

"Yücedağ başında koyun kurt  olur
Ağam hasretliğin bana dert olur
Para kazanıp da gelene kadar
Korkarım mezarlık bana yurt olur"
Bir Kemaliye (Eğin) türküsünden

EĞiN, söylen  celere göre, Türk kökenli bir sözcük, "cennet gibi güzel bahçe"; Ermenice kaynaklara göre "akarsu" anlamında kullanılan "Akn - Agn", Kaşgarlı Mahmud; Divan - i Lugat - it Türk" adlı yapıtında Eğin'i sırtın eğilen kısmı olarak betimliyor, örnekler ve yorumlar bir hayli. Etimolojik açıdan açıklayacak olursak:

Eğin sözcüğü. Horasan’da Ağın adındaki bir yöreden gelen oymağın. kurdukları yeni şehre bu ismi vermeleri ve zamanla Eğin adına dönüşmesinden ortaya çıkmıştır. Bir başka kaynakta ise: Eğin anlam itibariyle tamamen Türk kökenli bir sözcük olup “ Cennet gibi güzel bahçe” anlamına gelmektedir. Kaşgarlı Mahmud’un Divan-i Lügat’it Türk” adli eserinde ise, bu kelime. “sırtın eğilen kısmı” olarak tanımlanmıştır.
 

Mustafa Kemal
 

1921 yılı Ağustos'un son haftasıdır ve Yunan ordusu Ankara'ya yaklaşmaktadır, Millet Meclisi'nde meb'uslar (milletvekilleri) hop oturup hop kalkmada ve muhalifler (karşıtlar) Mustafa Kemal Pasa'yı suçlama yarışındadır!
Kara haber, hep, telgraftan tez gelir ve Eğinliler Misak - i Milli Cemiyeti'ni kurarlar ve Mustafa Kemal Paşa'ya bağlılık yazıları ve telgraflar döşenirler. Orduya asker, silah göndereceklerini belirtirken bir de ricada bulunurlar, Eğin'in adını değiştirin. Cemiyet Reisi Hanifizade Ömer Lütfi Bey ayrıca bu ismin degistirilmesini bir telgrafla da rica eder Mustafa Kemal Paşa'dan ve yeni ismi de önerir: "KEMAL".
Mustafa Kemal Paşa kürsüde, muhalifleriyle cenktedir, düşman yetmezmiş gibi!
Görevli eline bir kağıt tutuşturur, Mustafa Kemal Paşa bir göz atar ve konuşmasını surdurur:
"Efendiler... Bizlere, milletin güveni kalmadığını söylüyorsunuz... Bakın şimdi aldığım bir telgrafı okuyacağim" ve telgrafı okur.
 

Mustafa Kemal'dir bu...
 

Ve ertesi günü, onca işine rağmen Ömer Lütfi (Arıtan) Bey'e telgrafla teşekkür eder hem de Kemal isminin Eğin'e verileceğini muştular.
 

Ve...
 

Ve icra Vekilleri Heyeti'nden 21.10.1922 tarihinde bir kararname yayınlanır: